“ตัดใจอยู่ต่อว่ายาก ตัดสินใจไปยากกว่า”
ความรู้สึกที่ผูกพันกะอะไรซักอย่าง ที่ๆคิดว่าเหมาะกับตัวเอง แต่ชีวิตมันก็ไม่มีอะไรง่ายเหมือนอะไรที่เราคาดหวังไว้ เพราะเหรียญมันมีสองด้านเสมอ ถ้าเปรียบเหมือนเรือที่ต้องเดินทางกลางทะเล ก็คงเหมือนเป็นเรือที่มีชีวิตชีวา ไม่กลัวคลื่นลมมรสุม สามรถบุกตะลุยได้ตลอดถึงไหนถึงกัน
แต่ก็นั่นแหละความแน่นอนคือความไม่แน่นอน จังหวะถ้ามันจะเจออะไรหนักมันมักเบรคไม่อยู่จิงๆอย่างประโยคที่ว่า If anything can go wrong, it will. เหมือนพายุแรงๆอัดเข้ามาไม่หยุดไม่ให้พักหายใจ มันก็มีสิทธิ์ล้าเอาได้ง่ายๆ แต่มันก็เป็นมนต์เสน่ห์อย่างหนึ่งของชีวิต
หลายๆครั้งตัดสินใจที่จะลุยไปข้างหน้า โดยหวังว่ามันต้องดีขึ้น ยื้อมันไปให้ถึงที่สุด หากสุดท้ายเรามันก็แค่คนเจอแรงเสียดทานมากๆเข้ามันก็หลุดมันก็ล้า ต้องหลบพักเลียแผลบ้างเหมือนกัน เพราะอยู่ต่อก็เริ่มท้อ จะไปก็ยังคิด เป็นภาวะที่โหดร้ายมากจริงๆ ก็อย่างที่ว่าเราแค่มนุษย์ขี้เหม็น ท้ายสุดก็ต้องตัดใจ “พัก” แต่โอกาสมีแรงค่อยกลับมาทำในสิ่งทีชอบใหม่อีกครั้ง เท่านี้แหละชีวิต
บทสรุปของชีวิต คือความ “อจีรัง” ทุกอย่างไม่เที่ยง ครับ
